Hayat Ayna Gibidir, Sen Ona Gülümsedikçe O da Sana Gülümser

İnsanlara dikkat et, onları biraz izle!
Hep “bana ne katar” düşüncesi içindedirler. Yeni bir ilişkiye başlamadan önce yapılan en büyük yanlışlardan da biridir bu düşünce… Vermeyi hiç düşünmezler… Karşılarındakini araç olarak kullanmayı otomatiğe bağlamışlardır çünkü…

Yaşamdan da büyük beklentileri vardır insanların. Hep mutluluk beklerler.

Sen yaşama üzüntü, keder, stres, mutsuzluk ekerek nasıl ondan mutluluk biçebileceğini düşünüyorsun? Sana şaşıyorum!

Yaşam senin aynandır. O seni yansıtır, buna dikkat etmelisin.
Ondan mutluluk beklemek yerine ona sen mutluluk katmalısın.

 Bugüne kadar sana insanlar hep mutlu olmanın formülünü verdiler. Bunların hepsini unut! Mutlu olamadıysan unut gitsin.

Ben sana Mutsuz Olmanın Formülünü veriyorum. Beni iyi dinlemelisin!

Dinlemek zorunda değilsin, sen izin vermediğin sürece ben sana bir şey veremem. Sen almak istersen ve yüreğinle bilinç edinmek o zaman yanındayım.

Mutsuzluğun formülü: Neden Mutsuz Olduğunu İzlemektir.

Çözüm sendedir her zaman, sakın kendi sıkıntının çözümünü bir başkasında arama. Sorun sen isen cevaplayan da sensin! Bunu unutma. Hayat da sensin, dünya da…

Sen varsan yaşam var demiştim sana, sen yoksa hiçbir şey yoktur!

Varsa bana göster… Sen yoksan ne var bu dünyada? Koca bir hiç! Ama sen varsın ve yapacağın da çok şey var. Yaşama katacağın çok şeyin var. Sen yaşama kat ki o da sana katsın!

Vermeden bekleme. O büyük yanlışa düşmemelisin. Bana ne katar düşüncesi seni çıkmaza sokuyor. Hedeflerin ve odağın egosal yönde, izle kendini sadece izle!

Ben bilimsel bir şey yazmıyorum. Ben sadece seni izliyorum ve sende olanı sana yazıyorum! Tek gerçek budur! Ben bilim bilmem, ben yaşam bilirim, yaşamı izlerim; en doğru bilgiyi yaşam bana verir. Benim bildiklerim kendimce doğrudur, bana inanmayabilirsin; bu senin seçimindir… Bulunduğun yol seni mutlu ediyorsa ben zaten mutluyum sorun yok demektir!

Yaşam senden güzel şeyler bekliyor. Yaşam mutsuz olduğu için sen mutsuzsun!
O mutsuz, onunla her gün konuşuyorum. Bana insanların olumsuz düşüncelerini artık kaldıramadığını ve yorulduğunu söylüyor. Bunu söyleyen Yaşamın kendisi!
Çok ilginç değil mi? Oysa ben onu hep güçlü bilirdim. Ama sen onun gücünü yok edecek kadar güçlü olumsuz düşünceler beslemiş ve yaymışsın! Bütün enerjini olumsuz duygularla tüketmişsin. Sen ne kadar güçlüymüşsün de haberin yok! “Enerjim nerede?” diye soruyorsun sonra. Enerjin geçmişini düşünmekle bitiyor! Enerjin olumsuz düşüncelerini besliyor! Enerjin içe dönük değil, Enerjini kendine vereceğine hep başkasına odaklanarak dağıtıyorsun!

Sonra da “ enerjim yok” diye isyan ediyorsun. Yaşam orada enerjisiz! Mutsuz! O sana zamanında bütün enerjisini vermiş sen gitmişsin enerjiyi nerelere harcıyorsun!

Artık yaşama isyan etmeyi bırak. Çünkü o sana isyan eder duruma geldi! Topla artık kendini. Tokat at kendine gerekirse, uyandır kendini artık. Bunu benden ya da bir başkasından bekleme! Bekleme… bekleme… bu yanlışı sakın yapma!

Hadi şimdi git ve kendini uyandır