Yine kendimi aradığım günlerden bir gün

Ve bir o kadar da depresifken ağlarken günde üç öğün

Bir kadın çıktı karşıma sanıyordum ki bir meleğiydi göğün

Gözlerime baktı, elimi tuttu ve dedi ki üç vakte kadar hayatın olacak düğün

 

Neden, nasıl derken kendimi buldum bir yerde

Sudan çıkmış balıktım, bir yandan çabalıyordum

Aman dur tutayım dötümü eyerde

Karizma giderse aman elalem ne der be!

Elalemi bir bulsak öpeceğiz seherde.

 

Sonra bir anlattım yetmedi bir daha anlattım

Anlatmakla bitmez ne badireler atlattım

Bazen kendim ağladım, bazen herkesi ağlattım

Onu bunu bilmeden de burada hiçbir yerde olmadığım kadar rahattım

Ben varmış benden içeri bir de onu anladım

 

Amacı belirledim inisiyatifimi aldım

Kendimle yüzleştim, ilişkime renk kattım

Bol bol iletişim kurdum, gölgelerimle tanıştım

Ve işte en sonunda kendimle arkadaştım

 

Yüksel kız der ki aman hiç düşünmeyin

Efendi olun şu eğitimlere bakın bir bir gelin

Zaman para emekmiş… Gözünüzü kırpmadan verin

Karanlık yeri kalmasın gözünüzü seveyim şu yaşam pencerenizin

 

Nil ve Saim’i anlatmaya geldi şimdi sıra

Sanıyorum ki şiirler yetmez duygularımı anlatmaya

Ailem gibi olmuştunuz beni kucakladığınız o ilk gün tam da burada

Sizler gibi yararlı olabilmek tek amacım artık bu dünyaya…

 

Yüksel Ulgen Varol