Bırakmaya uyanmışım bu sabah meğer…

Elimde tutmaya çalıştığım ve bunu beceremediğim halde ısrarcı olup güç gösterisinde bulunduğum her ne varsa…

Kalabalık seven tarafımla karşılaştım uyandığımda; anıları ve insanları biriktiren…

Aç kalma korkusuyla bedeninde yiyecek biriktirir ya insan; baseninde, belinde, bacaklarında… Ben de korumak istediğim yerlerimi insanlarla doldurmuşum. Korkan yanlarımda gereksiz alışkanlıklarım karşıladı bu sabah uyandığımda; anılara sarılıp “Oh be bugünü de yedik” diyecekmişim günü bitirirken ama sanırım yakalandım bu sefer.

Nedir bu bırakma telaşı aslında onu da anlamadım; azcık daha sarılsam kuru kalabalığa elime mi yapışırdı?

Gece o rüyamdaki Asyalı kız gibi şoktaydım ben de sabah uyandığımda; ne haber aldı o kısmını göremedim ama uçurumun kenarında durmuş yanındaki delikanlıya uzun uzun susuyordu birazdan kendini atacağını söyler gibilerinden… Sonra kendi çığlığımı duydum onun atlayışını izlerken. Oh dedim rüyamın içinde uyanıp, gerçekte uyanmadıysam demek ki atlayan sahiden ben değilim. Aşağı inip bir bakayım bari kızcağıza bir şey olmuş mu diye. İndiğimde ne görsem beğenirsiniz kızın gözleri fal taşı gibi açık etrafa bakınıyor; üzerine kanlar bulaşmış ama yaralanma kanı değil bu, sanki yeniden doğmuş gibi. Kim bilir kendisiyle birlikte aşağı savurduğu neler vardı, bıraktı ve yeniden doğmayı seçti.

Söylemesi kolay bilirim. O rehberden bir kişi dahi silmek, gelecekte hayatınıza girecek ve alışılması gereken yeni insanlar demektir. Yeni hayatlar, yeni sohbetler. Sağlık için bile olsa eski beslenme alışkanlığını bırakmak ölüm gibi gelir; çekmecede bir yıldır yemediği, yurtdışından gelen çikolata bir anda cana gelir, boğazına boğazına yürür insanın, “Hani yiyecektin beni, hadi bir kahve yap da bakalım keyfimize” diye. Yıllardır her içildiğinde boğazı yakıp geçen sigara nedense sonuncusu içilirken ılık bir deniz esintisine dönüşür. Onu bırakınca sanırsınız ki Galata Kulesi manzarasını yok edeceksiniz, can arkadaşlarla yapılan sohbet kayıtları siliniverecek sanki bir anda.

Bırakmaya karar vermek kolaydır, gaza gelir bırakırsın da… Ya arkasında durmak bıraktıklarının ve sana kalanların. Yeniden yaratmak yorucu gelir, yine o şarkı çalarken yakılacak sigara yerine koyacak bir şey bulmak zor gelir. O son sözlerine içerlediğinden beri yıllardır hiç konuşmasan da rehberden adını silmek zor gelir. Sonraki karşılaştığın sen, bu zamana kadar yaptıklarına hakaret gibi gelir.

Yeni ilişki gelmiyor diye yakınırken hala sımsıkı tuttuğumuz biten ilişkiler, kırık dökük kullanılamayan mutfak eşyaları, yıllardır giymediğimiz dolabın içinde yeni kıyafet almamızı engelleyen eski ve giyemediğimiz kıyafetler… Biz onları tutarız onlar da bizi. Bırakamadığımız her fazlalık bizi bir adım sonraki özgürlüğümüzden alıkoyar. Hayatın zorluğundan şikâyet ederken onu zor hale getirenin biz olduğumuzun farkına varamayız bazen.

Arkadaşlıklar, alışkanlıklar, bağlarımız bizi bu hayattan gitme isteğimizden alıkoyarlar; dünyaya bağlanırız sayelerinde; ölümü unuttururlar bize doğru ama yalnız kalmak ve yeniden başlamak da bir o kadar kıymetli değil midir varlığımızın farkına varmak adına?

Hayat armoni (uyum) ve kaos (kargaşa) arasındaki dansın kendisidir demişti bir hocam; yani ne tamamen yalnız, kimsesiz olmalıydık ne de o kuru kalabalıklar arasında kayıp, gerçek benliğimizden uzak…

Serap Bora Yüksel

<div class="social4i" style="height:82px;"> <div class="social4in" style="height:82px;float: left;"> <div class="socialicons s4twitter" style="float:left;margin-right: 10px;"><a href="https://twitter.com/share" data-url="https://dergi.kuraldisi.com/birakma-zamani/" data-counturl="https://dergi.kuraldisi.com/birakma-zamani/" data-text="Bırakma Zamanı" class="twitter-share-button" data-count="vertical" data-via=""></a></div> <div class="socialicons s4fblike" style="float:left;margin-right: 10px;"> <div class="fb-like" data-href="https://dergi.kuraldisi.com/birakma-zamani/" data-send="true" data-layout="box_count" data-width="55" data-height="62" data-show-faces="false"></div> </div> <div class="socialicons s4plusone" style="float:left;margin-right: 10px;"> <div class="g-plusone" data-size="tall" data-href="https://dergi.kuraldisi.com/birakma-zamani/"></div> </div> </div> <div style="clear:both"></div> </div> <p><a href="https://dergi.kuraldisi.com/wp-content/uploads/sites/4/2016/05/SB.jpg"><img class=" wp-image-11572 alignright" src="https://dergi.kuraldisi.com/wp-content/uploads/sites/4/2016/05/SB-320x480.jpg" alt="SB" width="264" height="396" /></a><br /> Yaptığı iş her ne olursa olsun eğlenerek yapsın derdinde, bu yüzden yoga ve reiki eğitmenliği yapıyor. Mandala meraklısı ve melek rehberi; her fırsatta yazıyor, çiziyor. Aslen endüstri ürünleri tasarımı eğitimi almış olsa da şimdilerde akademik eğitimini mandala çizmek için yan dal olarak kullanıyor hayatında. Bütün bu etiketlerin ve varılmaya çalışılan bir yer olduğu düşüncesinin altında peşinden koştuğumuz tekniklerin insanı eninde sonunda kendisine ulaştırdığının farkında.</p> <p>Ne zamandır eve koştura koştura gitme sebebi olan Kundalini Yoga&#8217;yı daha derin öğrenmek ve öğretmek için Fransa Amrit Nam Sarovar Yoga Okulu’nda eğitimine devam ediyor. Üç yıldır evrensel Kabbalah Bilgeliği dersleri alıyor.</p> <p>Keşfettikçe daha da büyüyen dünyasında ışığı paylaşmak için her bahaneyi değerlendiriyor. Şu sıralar duyma ve konuşma engeli olan insanlarla iletişime geçmek için işaret dili dersleri alıyor. Her dünya keşfedilmeye değer düşüncesiyle çıktığı yolda en büyük hedeflerinden biri kendini engelli zannettirilen insanlar: Engelsiz dünyalarını yaratırken onların yanında olmak.</p>