Rüya, bütün çektiğimiz.
Rüya kahrım, rüya zindan.
Nasıl da yılları buldu,
Bir mısra boyu maceram…

Ahmet Arif

 

Size de oluyor mu Allah’ınız aşkına bana olan şeylerden?

Bazen bir uyanıyorum, ağzımda rüyanın acı tadı, hâlâ o görüntüler zihnimde, huysuz bir ruh hali…

Gözlerimi açıyorum, yanımdaki sevgilime bakıyorum; sanki ilk defa onu rüyamda tanımışım da onunla yaşadıklarımdan yenice rüyamda onun hakkında fikir sahibi olmuşum gibi, sertçe sırtımı dönüyorum. Somurtup, bir de hırsla yorganı onun üzerinden çekip kendim iyice bürünüveriyorum. O garibim bihaber benim onca yaşadığımdan, üstü açık kalakalıyor. Kahvaltıda bende bir surat, görseniz domuzluğun böyle bir ifadesini, sıdkınız sıyrılır inanın benden. Homur homur söylenmeler, asabiyet sızan kelimeler, gözlere hiç bakmamak…

Sonra rüyamı anlatıp “Böyle yaptın, yahu nasıl yaptın? Öyle kızdım ki sana…”lar

Rüya, bütün çektiğimiz.

Etkisinden zor çıkıyorum işte ben bazen rüyaların, hatta bütün gün o rüyanın kokusu üzerime siniyor, öyle çok içime giriyor ki, rüyam gibi kokmaya ve bu kokuyu kendi kokum sanmaya başlıyorum. Garip mi geldi size?

Belki siz de yaşıyorsunuzdur canım böyle şeyler, haydi itiraf edin de şu yüreciğim ferahlasın.

E bu rüya halleri böyle de sanki uyku harici anlar farklı mı oluyor sanıyorsunuz bana?

Geçenlerde minibüsteyim. Durakta bir kadın bindi, yanıma otururken de bir güzel ayağıma bastı. Döndüm yüzüne baktım, hiç oralı değil hanım. Tekrar önüme döndüm, içim bir dünya. İçten patlamalar başladı yine bende. Hikâyem saldırganca dışarı fırlamak için tetiklendi mi oracıkta? Beni sakinleştirmeye çalışan yanım: “Canım sen de abartıyorsun, kadıncağız acelesinden fark etmedi. Hem azıcık ayak parmağına dokundu, bir şeycik olmadı ki sana” dedikçe başka bir ses de “Ama, ama… haksızlık bu” diyor. “Özür dilemeli. Umurunda değil yahu kadının. Yok, yok belki de fark etti ama oralı olmuyor hanım kişi. Çok gıcık oldum. Dur dönüp ‘Ayağıma bastınız farkında mısınız?’ deyivereyim.”

Bu içsel konuşmalar sırasında epey zaman geçti, artık çok geç bir şey demek için. Ama ben çocukluk rüyam içinde kıvranıyorum. Hikâyem dalga dalga sızıntı yapıyor; kabarıyor içim.

“Ben de ayağına basayım, sonra da hiç olmamış gibi davranayım.”

“Saçmalama Bade, yahu intikam mı alacaksın? Doğru mu bu?”

“Haklısın, olmaz.”

Beş dakika geçti, benim volkan fokur fokur. Zamanında tepki veremedim, ona mı kızayım, kadının duyarsızlığına mı? Önemsenmediğim hissinin yarattığı içerlemelerime mi yanayım; dakikalardır, olmuş bitmiş olaya takılan zihnime mi?

Nihayet içimden, “Bu olayın sende uyandırdıklarıyla ilgilen canım benim, kadınla uğraşmayı bırak. Bir dahaki sefere zamanında tepki verirsin” öğüdüne uslu uslu “Tamam” dedim. İneceğim durağa geldik; inerken ne yapsam beğenirsiniz? Kadının ayağına bastım. Bilinçli olarak. Sanki biraz önce aksine karar veren ben değildim. Yüzüne bakmadan özür dileyip indim. (Öyle çok basmadım canım, ucundan hafifçe.)

Rüya, bütün çektiğimiz.

Oh be! Yaşasın kötülük. İçim bir rahat, bir neşeliyim anlatamam. Yol boyunca gülümsedim.

Size anlattım, ben bazen rüyalarımın etkisinden çıkamıyorum. E, gördünüz işte rüyaların gücünü. Benim bebeklikten itibaren tıkır tıkır yazılan hikâyemin minibüste hortlayıp bana yaptırdıklarına şaşırdınız mı? Ne yani siz hiç yaşamaz mısınız bu tür şeyler canım? Yaşadığınız olayı, içinizdeki küskün çocuğun gözüyle yorumlayıp, bir rüya içinde takılı kalma durumunu hiç mi tatmadınız?

Bir yıl önce rüyamda, çok korkunç bir adam görmüştüm. Ben kaçıyorum o kovalıyor. Nefes nefeseyim, bir de bilirsiniz rüyada bir türlü hızlı koşamazsınız, ayaklar külçe olmuş kalkmaz. Sonra da bir ses duymuştum: “Rüyanda gördüklerin senin içinden çıkıyor. O adam senlerden biri sadece. Dön bak” demez mi? Yok canım aydınlanmadım, ermedim de. Sadece, minibüste yaşadığım olaya gülümserken, içten içe ohlar çekerken hatırlayıverdim bu sesi ve kalıverdim yolun kenarında ağzımı toplayamadan.

Rüya çektiğimiz, rüya kahrım rüya zindan.

İyi rüyalar.

<div class="social4i" style="height:82px;"> <div class="social4in" style="height:82px;float: left;"> <div class="socialicons s4twitter" style="float:left;margin-right: 10px;padding-bottom:7px"><a href="https://twitter.com/share" data-url="https://dergi.kuraldisi.com/ruya-butun-cektigimiz/" data-counturl="https://dergi.kuraldisi.com/ruya-butun-cektigimiz/" data-text="Rüya Bütün Çektiğimiz" class="twitter-share-button" data-count="vertical" data-via=""></a></div> <div class="socialicons s4fblike" style="float:left;margin-right: 10px;"> <div class="fb-like" data-href="https://dergi.kuraldisi.com/ruya-butun-cektigimiz/" data-send="true" data-layout="box_count" data-width="55" data-height="62" data-show-faces="false"></div> </div> </div> <div style="clear:both"></div> </div> <p>Temel ve orta seviye yoga hocalık eğitimini Cihangir Yoga’da  tamamladı.<a href="https://dergi.kuraldisi.com/wp-content/uploads/sites/4/2016/05/bade2.jpg"><img loading="lazy" class="alignright size-medium wp-image-3444" title="bade2" src="https://dergi.kuraldisi.com/wp-content/uploads/sites/4/2016/05/bade2-236x300.jpg" alt="" width="236" height="300" /></a><br /> Öğrencilerinden öğrenmeye ve içsel araştırmalarıyla eğitimine devam ediyor.</p> <p>Hissetmek, doğasını fark etmek, kabul etmek ve özgürce ifade edebilmek onun uygulaması. Nefes farkındalığı, meditasyon ve his araştırması derslerinin özü. Katılımcıların, güçlendiği, esnediği, köklendiği, yumuşadığı serilerden oluşuyor dersleri. Öğrencilerin, asanalara (yoga pozlarına) hem güvenli hem sınırlarını araştırarak girmelerine, kendilerine en uygun hal içinde kalmalarına ve çıkmalarına destek olurken kendilerine samimice yaklaşmalarına aracı oluyor.</p> <p>Godfrey Devereux, Svagito Liebermeister, Wayne Liquorman, Erich Schiffmann gibi isimler hem yoga anlayışını hem hayat anlayışını etkiledi, genişletti.</p> <p>Yazıyor, yazmaktan besleniyor. Yazmak onun için hem bir süreç hem sonuç. Çokça aslında kendine yazıyor. Kendine yazdıklarından, etrafına veriyor.</p> <p>Hayat onun için; araştırmak, keşfetmek, içinde olanı vermek, vermekten öğrenmek, sevmek.</p> <p>Diyor ki:</p> <p>Kuraldışı’nda katıldığım Yaşam Okulu eğitimleri hayatımı derinden etkiledi. Merdivenlerinde oturup kaldığım ve bir türlü gidemediğim o günden sonra hayatım; her an değişen, dönüşen, gelişen, kendimi arayışımla zenginleşen canlı bir organizmaya evrildi. Potansiyellerim bir bir ortaya çıkmaya başladı. Yaşamım yepyeni bir boyut kazandı.</p> <p>Bundan sonra ne olacağı meçhul. Yol nereye gider, beni nereye götürür bilinmez. Ve her şeyiyle yeniyi, geleni, olanı hevesle kucaklamayı deniyorum, mümkün olabildiğince, elimden geldiğince. Yaşamın ve kendi doğamın her haline EVET’i araştırıyorum.</p> <p>İçimdeki öz sizin içinizdeki özü selamlıyor.</p> <div class="tippy" data-title="Kimdir?" data-showheader="true" data-headertitle="Bade Gül Kılınç" data-width="700" data-height="500" data-anchor="#tippy_tip0_1032_anchor"> &lt;div class=&quot;social4i&quot; style=&quot;height:82px;&quot;&gt; &lt;div class=&quot;social4in&quot; style=&quot;height:82px;float: left;&quot;&gt; &lt;div class=&quot;socialicons s4twitter&quot; style=&quot;float:left;margin-right: 10px;padding-bottom:7px&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://twitter.com/share&quot; data-url=&quot;https://dergi.kuraldisi.com/ruya-butun-cektigimiz/&quot; data-counturl=&quot;https://dergi.kuraldisi.com/ruya-butun-cektigimiz/&quot; data-text=&quot;R&uuml;ya B&uuml;t&uuml;n &Ccedil;ektiğimiz&quot; class=&quot;twitter-share-button&quot; data-count=&quot;vertical&quot; data-via=&quot;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt; &lt;div class=&quot;socialicons s4fblike&quot; style=&quot;float:left;margin-right: 10px;&quot;&gt; &lt;div class=&quot;fb-like&quot; data-href=&quot;https://dergi.kuraldisi.com/ruya-butun-cektigimiz/&quot; data-send=&quot;true&quot; data-layout=&quot;box_count&quot; data-width=&quot;55&quot; data-height=&quot;62&quot; data-show-faces=&quot;false&quot;&gt;&lt;/div&gt; &lt;/div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style=&quot;clear:both&quot;&gt;&lt;/div&gt; &lt;/div&gt; &lt;p&gt;Temel ve orta seviye yoga hocalık eğitimini Cihangir Yoga&rsquo;da&nbsp; tamamladı.&lt;a href=&quot;https://dergi.kuraldisi.com/wp-content/uploads/sites/4/2016/05/bade2.jpg&quot;&gt;&lt;img loading=&quot;lazy&quot; class=&quot;alignright size-medium wp-image-3444&quot; title=&quot;bade2&quot; src=&quot;https://dergi.kuraldisi.com/wp-content/uploads/sites/4/2016/05/bade2-236x300.jpg&quot; alt=&quot;&quot; width=&quot;236&quot; height=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt; &Ouml;ğrencilerinden &ouml;ğrenmeye ve i&ccedil;sel araştırmalarıyla eğitimine devam ediyor.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Hissetmek, doğasını fark etmek, kabul etmek ve &ouml;zg&uuml;rce ifade edebilmek onun uygulaması. Nefes farkındalığı, meditasyon ve his araştırması derslerinin &ouml;z&uuml;. Katılımcıların, g&uuml;&ccedil;lendiği, esnediği, k&ouml;klendiği, yumuşadığı serilerden oluşuyor dersleri. &Ouml;ğrencilerin, asanalara (yoga pozlarına) hem g&uuml;venli hem sınırlarını araştırarak girmelerine, kendilerine en uygun hal i&ccedil;inde kalmalarına ve &ccedil;ıkmalarına destek olurken kendilerine samimice yaklaşmalarına aracı oluyor.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Godfrey Devereux, Svagito Liebermeister, Wayne Liquorman, Erich Schiffmann gibi isimler hem yoga anlayışını hem hayat anlayışını etkiledi, genişletti.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Yazıyor, yazmaktan besleniyor. Yazmak onun i&ccedil;in hem bir s&uuml;re&ccedil; hem sonu&ccedil;. &Ccedil;ok&ccedil;a aslında kendine yazıyor. Kendine yazdıklarından, etrafına veriyor.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Hayat onun i&ccedil;in; araştırmak, keşfetmek, i&ccedil;inde olanı vermek, vermekten &ouml;ğrenmek, sevmek.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Diyor ki:&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Kuraldışı&rsquo;nda katıldığım Yaşam Okulu eğitimleri hayatımı derinden etkiledi. Merdivenlerinde oturup kaldığım ve bir t&uuml;rl&uuml; gidemediğim o g&uuml;nden sonra hayatım; her an değişen, d&ouml;n&uuml;şen, gelişen, kendimi arayışımla zenginleşen canlı bir organizmaya evrildi. Potansiyellerim bir bir ortaya &ccedil;ıkmaya başladı. Yaşamım yepyeni bir boyut kazandı.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Bundan sonra ne olacağı me&ccedil;hul. Yol nereye gider, beni nereye g&ouml;t&uuml;r&uuml;r bilinmez. Ve her şeyiyle yeniyi, geleni, olanı hevesle kucaklamayı deniyorum, m&uuml;mk&uuml;n olabildiğince, elimden geldiğince. Yaşamın ve kendi doğamın her haline EVET&rsquo;i araştırıyorum.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;İ&ccedil;imdeki &ouml;z sizin i&ccedil;inizdeki &ouml;z&uuml; selamlıyor.&lt;/p&gt; </div>